کی آدم ها خوب می‌شوند؟

حیف که کودکی‌هایم تمام شد!

آخر کودکی هایم، همه را دوست داشتم. در فکرم همیشه احساس دوستی بود برای همه ی آدم ها.

و در خاطر من این بود که همه ی آدم های دنیا نسبت به هم، همین طوری فکر می کنند؛ مثل من.

بزرگ شدم؛

فهمیدم که همه آدم ها دوست من نیستند این را خودشان به من فهماندند.

بزرگ شدم؛

 فهمیدم که من هم دوست همه ی آدم ها نیستم، این را هم خودشان به من فهماندند.

این ها را دانستم که، چشم  دنیای من  پر شد از مخلوطی از گل و خار و خاشاک.

راستش هنوز هم هرچه نگاه می کنم خار و گل را از هم تشخیص نمی دهم.

و ترس است که در قلبم رژه می رود. که، که خوب است و که بد...

چقدر باید تأمل کنم تا  همه آدم های دنیا مثل کودکی های من فکر کنند؟

به زبان  انتظار کودکی هایم:

چند تا بخوابم آدم ها خوب می شوند؟!

 

/ 34 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
راز

سلام عزیز متاسفانه با خوابیدن آدمها خوب نمی شن متاسفانه . چاره نیست جز اینکه خودمان خوب نگاه کنیم [گل]

راز

حیف که دوران کودکی زود تموم می شه . خیلی زیبا بود [گل]

آشناي غريب

حيف آرزوهاي بزرگ دوران كودكي، با بزرگ شدن آدم‌ها كوچك ميشن. دليلش هم اينه كه چيزايي تو چشم آدم بزرگ به نظر ميان كه حتي كوچك هم نيستن؛ بلكه هيچن. خوش به حال آن‌هايي كه بزرگي را در چيزهاي كوچك نمي‌بينند و بلندنظري رو سرلوحه زندگيشون ميكنن.

منتظر

«نهج البلاغه، حکمت 150» امام علي - عليه السّلام - فرمود: چونان كسي مباش كه ... از سپاس گزاري نعمتي كه به او داده شده ناتوان است و (با اين حال) خواهان افزايش نعمتي است که باقيمانده است.

تمنا

سلام به نظرم آدما هیچوووووقت خوب نمیشن آخه یکی دوتا.................لین همه آدمو کی میتونه متحول کنه........وبت عالیه گلم[قلب][گل][گل][قلب]

مکتب

سلام مریم خانوم. این مطلبتون رو خوندم خیلی خوشم اومد. جمله ی آخرش انگاری حرفهای یه بچه 2 ساله ی معصوم... عالی بود. موفق باشید.[گل]

گاه گویه ها

سلا مریم جان منم از شما ممنونم که قابل دونستید و تشریف آوردین. مطلبتون زیباست و حرفهای صادقانه ایست. منم یه شعرنو در همین حال و هوا با عنوان بچگی دارم. البته شاید من همون موقع هم به اندازه ای که شما تو بچگیتون خوش بین بودید نبودم. دوست داشتین بخونید و من رو از نظر با ارزشتون مطلع کنید.